Κάθε ομορφιά είναι αιωνιότητα. Ό,τι βλέπω, ό,τι ακούω, ό,τι αγγίζω, χώμα, αέρας, φως, είναι μέρος της αιωνιότητας. Αιωνιότητα δεν είναι ό,τι αντέχει στο χρόνο - γιατί τότε θα’χαν τα πρωτεία οι πολυκατοικίες και οι ουρανοξύστες - αλλά ό,τι σφραγίζει μια στιγμή ανεπανάληπτα.Λιλή Ζωγράφου

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2008

ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ CAMINO PRIVADO Elytis

Enrique Perez

... « Αυτά που μ’αρέσουν είναι και η μοναξιά μου. Δε σιμώνει κανένας. Χρόνια τώρα περνάω τις ώρες μου συντροφιά με κάτι μεγάλες μισοσβησμένες νωπογραφίες, εικόνες παλιές αλλά φρέσκιες ακόμη από τα χείλη εκείνων που τις ασπάσθηκαν, γυναίκες της αμιλησιάς και του κοντού χειτώνα, που φυλάγουν το κουτί με τα διαμαντικά του ωκεανού. Δε σιμώνει κανένας. Αν δεν είχα κάτι το πολύ δυνατό και αθώο συνάμα να με συντηρεί, όπως οι μέντες και οι λουίζες που ευδοκιμούν στον εξώστη μου, θα’χα πεθάνει της πείνας. Τόσο μακριά βρίσκομαι από τα πράγματα, τόσο κοντά στο κρυφό τους καρδιοχτύπι. Ξυπνάω τις νύχτες ανήσυχος για κάποια απόχρωση του μωβ, ποτέ μου όμως για το τι μπορεί να γίνεται στα εμπορεία της Αγοράς. Αλήθεια, δεν έχω ιδέαν. Ακούω πως έχουν πάντα μεγάλη πέραση τα δάκρυα κι οι αναστεναγμοί {τα αντίγραφα όχι τα πρωτότυπα}, όπως και οι διακυμάνσεις του δολαρίου, ο πληθωρισμός, οι συναλλαγές των κομμάτων-αλίμονο.»...

... «Lo que me gustan también es mi soledad. Nadie se acerca. Años hace que paso horas en compañía de algunos grandes frescos medio borrados, imágenes viejas, pero todavía recientes por los labios de aquellas que las veneraron, mujeres taciturnas de túnica corta que guardan la caja con las joyas del océano. Nadie se acerca. Si no tuviera algo muy fuerte e inocente a la vez que me sostiene, como las mentas y las verberas que prosperan en mi balcón, me habría muerto de hambre. Tan lejos me encuentro de las cosas, tan cerca de su pulso secreto. De noche despierto inquieto por algún matiz del violeta, pero nunca por lo que pueda ocurrir en los comercios del Ágora. En verdad no tengo idea. Dicen que las lágrimas y los suspiros (las copias, no los originales) tienen siempre vigencia, como las fluctuaciones del dólar, la inflación, las transacciones de los partidos_faltaba más.»

...Elytis de Camino privado trad. de F T Córdova


17 σχόλια:

ΜΗΘΥΜΝΑΙΟS είπε...

Feliz día de los Enamorados!!!
Οι ευχές μου για μια υπέροχη μέρα!
Φιλάκια

mareld είπε...

Amigo mio!!
Para siempre! Dias Felices!

ΜΗΘΥΜΝΑΙΟS είπε...

Τι έγινε; Έριξες άγκυρα και την άραξες; Περιμένουμε αναρτήσεις...

mareld είπε...

Amigo!
Por favor!!

Giorni grigi...
Giorni senza domani..
Espero para giorni felices..en esta oscuridad..no puedo..no..

ΜΗΘΥΜΝΑΙΟS είπε...

Καλημέρα!!!
Μου αρέσουν το ιταλοισπανικά σου.
Μα,il giorni grigi, φίλη μου, στα μέρη σας είναι γνωστά.
Δεν μου λες, τα ελαφάκια σε επισκέπτονται; Έχεις μήλα ή να σου στείλω;
Πλάκα κάνω...
Φιλάκια

mareld είπε...

Καλημέρα Στράτο!
Εδώ είναι γκρίζο το φυσικό τοπίο, στην Ελλάδα το ιστορικό.
Το γκρίζο, καλέ μου φίλε, δεν γίνεται φίλος.
Τα ελαφάκια έχω μέρες να τα δω.
Δεν μου είπες αν σου αρέσει ο Tomatito h o Vicente
Besitos

γητεύτρια είπε...

Καλημέρα! Καλημέρα! :)
Στον ουρανό σε γύρευα και στα ιστολόγια σε βρήκα εσένα υπέροχο πλάσμα, αεράκι ευωδιαστό!
Μα τί μπλογκ είναι αυτό; Καταπληκτικό! Και πόσα κοινά έχουμε σε προτιμήσεις! Είδα τη Θάλασσα των Υακίνθων κι έπαθα πλάκα! :)
Τί ευτυχία να βρεθούμε! Να είναι καλά ο Στράτος μας!

Σου στέλνω φιλιά πουλιά και πολλή αγάπη να φωτίσουν τις γκρίζες μέρες!

mareld είπε...

Καλώς ήρθες, ψυχή μου, στο σπίτι μας!
Το φίλο μας τον βρήκα μία νύχτα της απελπισίας που έξω είχε χιονοθύελλα, είχα τραβήξει τις κουρτίνες, άκουγα τον Ποέτα του Αμίγο και έκλαιγα απαρηγόρητα.
Εκείνες τις μέρες, είχα χάσει την δεύτερη αδερφική μου φίλη. Έψαχνα στο ιντερνέτ για τον Μάρκες και στην οθόνη μου παρουσιάζεται η Χώρα των Θεών. Τον πρώτο που συναντάω είναι ο Στράτος, όχι μόνος του, με τον Μόλυβό του. Διαβάζω τον ύμνο του, ημέρες του Πάσχα, για τον έρωτά του τον Μόλυβο, και πλέον δεν κλαίω αλλά χτυπιέμαι. Αμέσως του γράφω δεν θυμάμαι τι..αλλά σίγουρα έναν ύμνο για τον ίδιο. Τον στέλνω και τον διαγράφω. Ο Στράτος νομίζω μου απάντησε..ποιά είσαι; Και πώς να στο εξηγώ..που λέμε...τότε νόμιζα ότι μένει Βενεζουέλα.
Να επισκεφτείς, τις ομορφιές μου, τις αμυγδαλιές στο νοσταλγία. Εκεί να βρεις μια μουσική από τις ευωδιές και να την ακούς συχνά με κλειστά τα μάτια. Έτσι μαθαίνουμε τον νου μας, να μας ποτίζει με ευφορίνες.
Είμαι τόσο χαρούμενη.
Φιλιά και πολλές αγκαλιές από τους δικούς μου Υάκινθους.

ΜΗΘΥΜΝΑΙΟS είπε...

@ mareld,

Και τα τρία δισκάκια μου άρεσαν: Το DE MI CORAZON AL AIRE και το POETA και το TOMATITO. Τα βάζω πολλές φορές όταν πάω για ύπνο...
Η κιθάρα μου άρεσε και σου το έγραψα, θυμάσαι;
Μήπως σου τέλειωσαν τα μήλα; και χάθηκαν τα ελαφάκια ή έμπλεξες τώρα με τα σχόλια στα μπλογκς και δεν έχεις χρόνο.
Βλέπω με τη Γητεύτρια (αλλά και με όλους) τα πας καλά! Είναι καταπληκτική κυρία.
Την Τρίτη μη ξεχάσεις, έχουμε αγώνα με την Τσέλσι...
Φιλάκια

ΜΗΘΥΜΝΑΙΟS είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
γητεύτρια είπε...

Είσαι τόσο γλυκό και αξιολάτρευτο πλάσμα που αμέσως δημιουργείς μια άνεση στον άλλον να μοιραστεί μαζί σου όλα τ' αγαπημένα! Φυσικά και τις επισκέφτηκα τις αμυγδαλιές σου από το πρωί! Καμάρωσα τις υπέροχες φωτό σου, τις τρυφερές ποιητικές επιλογές σου, τις μουσικές σου! Όλα τα γύρισα...
Εύχομαι ένα χαρούμενο Σαββατοκύριακο και σου στέλνω πολλά φιλιά, στολισμένα προς το παρόν, με εντελβάις! ;)

mareld είπε...

Στράτο μου!
Και φυσικά θυμάμαι. Εννοούσα εδώ στην θάλασσα των υακίνθων αν βρήκες κάτι που να σου αρέσει.
Τα ελαφάκια ήρθαν και κάθισαν αρκετή ώρα.
Έχω δυο λεβέντες που η καρδιά τους τρέμει για το Θρύλο. Ο μικρός παλιά είχε κάνει, με το πάθος του, όλη του την τάξη μαζί και δασκάλα να παρακολουθούνε τον Ολυμπιακό. Στο σπίτι γίνεται γιορτή. Μαζεύονται 20 άτομα σε κάθε σημαντικό αγώνα. Όσο για μένα, χάνω τον έλεγχο αλλά σαν καλή κυρία δεν βρίζω άσχημα αλλά βρίζω. Όταν ήμουν φοιτήτρια βρέθηκα Θεσσαλονίκη και πήγα να παρακολουθήσω Ολυμπιακό- Πάοκ. Όλα καλά και ωραία, εγώ μόνη μου με τους παοκτζήδες μέχρι που μπήκε το πρώτο γκολ από το Θρύλο. Πετάχτηκα με τέτοια έκρηξη, που ευτυχώς βάλαν τα γέλια και τη γλίτωσα.
Hasta luego!

mareld είπε...

Γητεύτρια μας!

Είσαι γλυκιά!
Είσαι τρυφερή!
Είσαι πολύξερη!
Είσαι λαμπερή!
Είσαι ένα μπουγαρίνι!!!

Ζακυνθινές αγκαλίτσες!

Κατερίνα είπε...

Μαρέλντ μου, αν και πολλά τα εμπόδια, έφτασα ως εδώ. Σε βλέπω χαρούμενη μεσ' τους υάκινθους και χαίρομαι!
Φιλιά πολλά και καλό βράδυ!

mareld είπε...

Γλυκό μου κυκλαμινάκι!
Καλώς ήρθες! Σου είπα μην βγαίνεις μεσ' τα κρύα. Τι χαρά με τα χιόνια!
Εδώ φέτος μετά από πολλά χρόνια δεν είχαμε καθόλου χιόνι. Με το χιόνι το τοπίο γίνεται φωτεινό, διαφορετικά είναι πολύ κουραστικό σχεδόν ανυπόφορο μεσ’ στο πολύμηνο σκοτάδι.΄Eχουμε δυστυχώς καταστρέψει την ισορροπία της φύσης. Αν έρθει χιόνι θα σας βγάλω φωτογραφίες να δείτε πόσο διαφορετικό είναι το πολικό χιόνι.
Φιλάκια!

Αλέξανδρος Ζήβας είπε...

Αποκωδικοποίηση....: ψυχής, σιωπής, θρησκειών, μυθολογιών,....
Σχηματοποίηση λόγου, θεογονία, κοσμογονία,....
URL : www.siopi.gr
Γεια....

Ανώνυμος είπε...

Τζίτζικας και πεταλούδα

-Τζι τζι τζι και τζι τζι τζι
πεταλούδα πλουμιστή
έλα δίπλα μου και στάσου-
σε ποθώ, σε θέλω, βιάσου!

-Φρου φρου φρου και φρου φρου φρου
τζίτζικα βρωμιάρη φτου!
πώς μπορεί μια πεταλούδα
να φιλεί σου τη μουσούδα;

-Και τι έχω το στραβό
όπου τόσο σ΄απωθώ;
-Είσαι γκρίζος. Εγώ λάμπω
και στολίδι είμαι στον κάμπο!

-Κι εγώ όλο τραγουδώ.
το βιολί μου έχω εδώ
και τον κόσμο ξετρελαίνω
στα μεράκια όταν μπαίνω.

-Όλο τρέχω και πετώ
και δε στέκω ούτε λεφτό.
Συ συνέχεια τεμπελιάζεις-
δε σου μοιάζω, δε μου μοιάζεις.

-Ειμ΄ εγώ τραγουδιστής,
είσαι συ ο χορευτής.
Τι ταιριάζει πιο ωραία
από των δυο μας την παρέα;

-Ω! Αταίριαστοι πολύ
είμαστε-εγώ έχω βγει
από ΄να μικρό κουκούλι΄
συ θα το ΄χεις για κιβούρι.

-Ίδια ειν΄τα δυο αυτά.
Η ζωή όταν τελευτά
ή δεν έχει ακόμα αρχίσει
πράγμα ίδιο για τη Φύση.

-Μία φλόγα εγώ ζητώ
για να πέσω να καώ.
Τζιτζικάκι μου καϋμένο
μόνο αυτό σε κάνει ξένο.

-Μια φορά εσύ αν καείς
η φωτιά μου συνεχής:
αχ! Με καίει κάθε ματιά σου
πιο πολύ απ’ τη φωτιά σου΄

Τζι τζι τζι και τζι τζι τζι
πεταλούδα μου ακριβή
έλα σβύσε το καμίνι
που από σε μονάχα σβήνει!

-Φρου φρου φρου και φρου φρου φρου
τζίτζικά μου έρχομ΄εφτού-
αχ! με σένα είμαι ίδια
σα μου βγάλεις τα στολίδια.

ΓΙΩΡΓΗΣ ΧΟΛΙΑΣΤΟΣ