Κάθε ομορφιά είναι αιωνιότητα. Ό,τι βλέπω, ό,τι ακούω, ό,τι αγγίζω, χώμα, αέρας, φως, είναι μέρος της αιωνιότητας. Αιωνιότητα δεν είναι ό,τι αντέχει στο χρόνο - γιατί τότε θα’χαν τα πρωτεία οι πολυκατοικίες και οι ουρανοξύστες - αλλά ό,τι σφραγίζει μια στιγμή ανεπανάληπτα.Λιλή Ζωγράφου

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2008

Με άλλα λόγια, ποια είναι η σχέση του νου του ανθρώπου με το υπόλοιπο σύμπαν;














Στη Γιώτα, το Ηλιανθάκι μου από το τζιβαέρι

Αναζητώντας τον νου

Η διερεύνηση των λειτουργιών που μας
«κάνουν ανθρώπους
»


Συμφωνώντας με τον φιλόσοφο John Searle μπορώ να πω ότι το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται με αυτό το σύντομο αφιέρωμα είναι: Πώς γίνεται ένας κόσμος που έχει δημιουργηθεί από απλά συστήματα- όπως τα άτομα και τα μόρια- να παράγει νοητικές λειτουργίες,οι οποίες περιέχουν ορισμένα χαρακτηριστικά που φαίνεται να είναι ασυμβίβαστα με την υλική υπόσταση του σύμπαντος,χαρακτηριστικά όπως είναι η συνείδηση,η προθετικότητα,η υποκειμενικότητα,η νοητική αιτιότητα;


Με άλλα λόγια, ποια είναι η σχέση του νου του ανθρώπου με το υπόλοιπο σύμπαν;

Πανάρχαιο ερώτημα που αποπειράθηκαν να απαντήσουν όλες οι θρησκείες, οι διάφορες φιλοσοφικές σχολές αλλά και οι επιστήμες, ιδίως ο επιστημονικός εκείνος χώρος που σήμερα ονομάζεται Νευροεπιστήμη.

Στην αρχαία Ελλάδα, ήδη από τον 6ο αιώνα π.Χ. ο προσωκρατικός φιλόσοφος Αλκμαίων υποστήριξε ότι ο εγκέφαλος ήταν το κέντρο των αισθήσεων, της κίνησης και της σκέψης, άποψη που υποστηρίχτηκε τον 4ο αιώνα από τους ιπποκρατικούς συγγραφείς. Στον 2ο αιώνα π.Χ. οι Αλεξανδρινοί ανατόμοι Ηρόφιλος και Ερασίστρατος πραγματοποίησαν συστηματικές μελέτες της ανατομίας του εγκεφάλου
και διατύπωσαν υποθέσεις για τον ρόλο που παίζει ο εγκέφαλος στη συμπεριφορά.

Αυτή η πορεία φτάνει στην κορυφαία της στιγμή με τον Γαληνό ο οποίος πραγματοποίησε πολλές ανατομικές και λειτουργικές μελέτες του εγκεφάλου.
Ανακόπτεται, όμως, κατά τη διάρκεια των αιώνων της θρησκείας μέχρι τον 16ο αιώνα, όταν αυτή η μεγάλη μορφή, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, στρέφει το ενδιαφέρον του στον εγκέφαλο, ανατέμνονταςόχι βέβαια χωρίς κόστος- εγκεφάλους βοδιού. Εκτοτε, η μελέτη του εγκεφάλου και του νου ήταν μία συνεχής προσπάθεια κατανόησης της φύσης του ανθρώπου με τρόπους διάφορους από αυτούς που πρέσβευαν και πρεσβεύουν στο βασίλειο των δεισιδαιμονιών και των θεών.

Τoν επόμενο αιώνα ο Καρτέσιος διατυπώνει τη θεωρία τού «αλληλεπιδρώντος δυϊσμού». Είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση ότι η διατύπωση της θεωρίας αυτής απελευθέρωσε την επιστήμη από τη θρησκεία περιορίζοντας, έτσι, τον ανορθολογισμό. Από την άλλη όμως πλευρά, η άποψη του Καρτέσιου ότι κάθε ενδιαφέρον χαρακτηριστικό της ανθρώπινης συμπεριφοράς πραγματώνεται από ένα «πνευματικό κάτι», τη νοούσα ουσία, που βρίσκεται έξω από τη μέθοδο και τους κανόνες της επιστημονικής έρευνας, οδήγησε στον περιορισμό της μελέτης του νου στον χώρο της φιλοσοφίας.

Ηδη από την εποχή του Καρτέσιου υπήρξαν και διαφορετικές φωνές, όπως αυτή του γιατρού Τhomas Willis. Ο Willis ήταν καθηγητής της Φυσικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Το 1660, μετά την επάνοδο στην εξουσία του Καρόλου Β΄, αρνήθηκε να μετακομίσει στο Λονδίνο και να συμμετάσχει στην ίδρυση της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών. Η συγκεκριμένη στάση του έδωσε πολύ μεγάλη δύναμη στην Οξφόρδη και έτσι, έναν χρόνο αργότερα, κατάφερε να εγκαταλείψει την υποχρεωτική μέχρι τότε διδασκαλία του Αριστοτέλη και άρχισε να ανατέμνει εγκεφάλους ζώων και νεκρών ανθρώπων. Το 1664 ο Willis δημοσίευσε το περίφημο βιβλίο του «Cerebri Αnatome» («Ανατομία των Εγκεφαλικών Ημισφαιρίων»). Εκεί ο Willis υποστηρίζει ότι η αντίληψη, η μνήμη,η ευφυΐα και όλες οι βουλητικές λειτουργίες διεξάγονται στα εγκεφαλικά ημισφαίρια.

Το «Cerebri Αnatome» διδασκόταν μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, τον αιώνα που τέθηκαν οι βάσεις για τη σύγχρονη νευροεπιστημονική έρευνα. Κατ΄ αρχήν ο Δαρβίνος, υποστηρίζοντας ότι η συμπεριφορά είναι αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας εξελικτικής διαδικασίας, ιδίως με το βιβλίο του « Τhe expression of the Εmotions in Μan and Αnimals» (1872), έβαλε την ψυχολογία στον χώρο της πειραματικής έρευνας, γεγονός που επισφραγίζεται με την ίδρυση το 1878 του Εργαστηρίου Πειραματικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Ηarvard από τον William James, αδελφό του συγγραφέα Ηenry James. Εχει λεχθεί ότι ο William James είναι ο Καρτέσιος του 20ού αιώνα όχι μόνο διότι απάλλαξε την ψυχολογία από τη φιλοσοφία, αλλά και διότι έθεσε θεμελιώδη ερωτήματα, όπως αυτά που σχετίζονται με τη φύση της συνείδησης. Ερωτήματα, η απάντηση στα οποία αναζητείται τον 21ο αιώνα.

Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα οι Ρierre-Ρaul Βroca και Κarl Wernicke εντοπίζουν, έπειτα από μελέτη του εγκεφάλου ασθενών που έπασχαν από αφασία, δύο περιοχές του λόγου με διαφορετική εντόπιση και διαφορετική λειτουργία. Ο πρώτος διατύπωσε για πρώτη φορά, το 1861, μία από τις βασικές αρχές της εγκεφαλικής λειτουργίας: «Μιλάμε με το αριστερό ημισφαίριο» («Νous parlons avec l΄ hemisph re gauche»). Ο δεύτερος, τοποθετώντας την αρχή της εντοπισμένης λειτουργίας σε ένα συνδεσμολογικό πλαίσιο, εκτιμούσε, σε βιβλίο που εξέδωσε το 1876, ότι διαφορετικά στοιχεία μιας περίπλοκης συμπεριφοράς, όπως είναι ο λόγος, υφίστανται επεξεργασία σε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται μεταξύ τους. Προώθησε έτσι τα πρώτα στοιχεία για την ιδέα της κατανεμημένης επεξεργασίας, που αποτελεί πλέον κεντρικό σημείο της θεώρησης που έχουμε σήμερα για τη λειτουργία του εγκεφάλου.

Την ανατομική βάση αυτής της σύνδεσης των περιοχών του εγκεφάλου θα τη δώσει λίγα χρόνια αργότερα ο Ισπανός ιστολόγος Santiago Ramon Υ Cajal. Ο Cajal δημοσιεύει το 1888 θαυμάσιες ιστολογικές εικόνες του εγκεφάλου, όπως τις έβλεπε στο μικροσκόπιο, κάνοντας παράλληλα την εξής παρατήρηση: « Η μόνη άποψη που βρίσκεται σε αρμονία με τα δεδομένα μου είναι ότι τα νευρικά κύτταρα είναι ανεξάρτητα το ένα από το άλλο και ότι η επέκταση της νευρικής δράσης γίνεται με επαφές στο επίπεδο ορισμένων συσκευών ή διατάξεων σύνδεσης». Οι δομές αυτές που χωρίζουν και παράλληλα συνδέουν τα νευρικά κύτταρα θα ονομασθούν «συνάψεις» από έναν από τους θεμελιωτές της σύγχρονης νευροφυσιολογίας, τον Charles Sherrington.

Σήμερα κανείς, ίσως, δεν αμφιβάλλει για την ύπαρξη των συνάψεων, οι δε γνώσεις μας για τη λειτουργία τους είναι εντυπωσιακές. Εκείνα τα χρόνια όμως, και για περίπου μισόν αιώνα, η διαμάχη για το αν υπάρχουν ή όχι συνάψεις ήταν πολύ έντονη. Παρ΄ όλον ότι και η συναπτική και η θεωρία εντοπισμού των λειτουργιών του εγκεφάλου επιβεβαιώνονταν συνεχώς από νέα δεδομένα, εντούτοις και οι δύο δέχθηκαν έντονη πολεμική.

Ο ανορθολογισμός έχει πάντα τους τρόπους του να διεισδύει ακόμη και στον χώρο της επιστήμης.

Ωστόσο, παρά τις όποιες αντιφάσεις, το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα χαρακτηρίζεται από την εξαιρετική ανάπτυξη των επιστημών του νευρικού συστήματος και των γνώσεων για τη λειτουργία του εγκεφάλου,όπως επίσης και την ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών λειτουργικής απεικόνισης του εγκεφάλου.

Μεγάλος αριθμός επιστημών ασχολείται με τη λειτουργία των νευρικών κυττάρων, την μεταξύ τους επικοινωνία, τη λειτουργία του εγκεφάλου και της συμπεριφοράς, των λειτουργιών του νου, των ψυχικών λειτουργιών. Αναφέρω μερικές από αυτές: νευροφυσιολογία, νευροχημεία, νευροφαρμακολογία, μοριακή και κυτταρική βιολογία, νευρολογία, ψυχιατρική, ψυχολογία, ψυχανάλυση, ηθολογία, επιστήμη των υπολογιστών, γλωσσολογία, επιστήμες της εκπαίδευσης κ.λπ.

Η κατανόηση της λειτουργίας των συνάψεων και η ανακάλυψη των νευροδιαβιβαστικών ουσιών, που αποτελούν το μέσον επικοινωνίας των νευρικών κυττάρων στο επίπεδο της σύναψης, έδωσε τη δυνατότητα να κατανοήσουμε βασικά χαρακτηριστικά της λειτουργίας του φυσιολογικού και του πάσχοντος εγκεφάλου. Τούτο έχει ως συνέπεια τη δημιουργία όλο και καλύτερων φαρμάκων για την αντιμετώπιση των ψυχικών και νευρολογικών παθήσεων. Η απο-ασυλοποίηση των ψυχικά πασχόντων δεν θα ήταν δυνατόν να επιτευχθεί χωρίς τη βοήθεια των ψυχοφαρμάκων.

Ειδικά, κατά τις τελευταίες δεκαετίες, η εξαιρετική ανάπτυξη των επιστημών του νευρικού συστήματος και των γνώσεων για τη λειτουργία του εγκεφάλου, όπως επίσης και η ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών λειτουργικής απεικόνισης του εγκεφάλου, έδωσαν τη δυνατότητα να τεθούν (ή να ξανατεθούν) επί τάπητος ερωτήματα τα οποία πριν από λίγα χρόνια δεν ήταν δυνατόν να συζητηθούν. Οπως πώς δημιουργούνται τα συναισθήματα, τι είναι η συνείδηση, ποια είναι η νευροβιολογική βάση της δημιουργικότητας κ.λπ.

Δηλαδή δίνεται η δυνατότητα να διερευνηθούν όλες εκείνες οι λειτουργίες που μας «κάνουν ανθρώπους» και οδήγησαν στη δημιουργία του πολιτισμού. Οι νευροεπιστήμονες που συμμετέχουν σε αυτό το σύντομο αφιέρωμα θα μας δώσουν τη δική τους άποψη για αυτή την περιπέτεια του ανθρώπινου νου.

πηγή: Βήμα ιδεών - Τεύχος 06/6/2008
του Ηλία Κούβελα, Ομότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών


Manos Hadjidakis - Mary Linda "Song of the sirene"

33 σχόλια:

mareld είπε...

Αγαπημένοι μου Φίλοι!

Σας αγαπώ και σας σκέφτομαι!

Γιώτα! Ηλιανθάκι μου, με ένα ευχαριστώ, σου αφιερώνω αυτή την ανάρτηση για "Τα ταξίδια του Νου και της Καρδιάς"

Γλυκά φιλιά σε όλους σας, από το τζιβαέρι!

ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ είπε...

... Αυτό κι αν είναι!
Μαρέλντ μου,
Μόλις τώρα σου έστειλα ένα μήνυμα στο προσωπικό σου... και μετά ...
Χάθηκα στα πανέμορφα δάση... δέντρα που μου μίλησαν ότι η απόσταση είναι μηδενική όταν αγγίζουμε την ομορφιά της φύσης
κι όταν αγαπούμε το χέρι που κατευθύνει την αγάπη!

Θα σου μιλήσω πάλι αύριο, όμως, πρέπει να πάω μέσα.
Σ΄αγαπώ κι εγώ, γλυκειά μου.
Υιώτα

mareld είπε...

Ηλιανθάκι μου!

Χάρηκα που σου άρεσε!

Η φύση μαζί με τη γνώση με συγκινούν!
Πάνω από όλα όμως οι καλοί άνθρωποι!

Σε ευχαριστώ για τη καλοσύνη σου!

Εδώ θα συνεχίσω με άρθρα για τον εγκέφαλο και τις βιοεπιστήμες!

Φιλιά και καλή σου μέρα!

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Καλησπέρα, καλησπέρα!
Όσο και να προσπαθείς να περιγράψεις επιστημονικά, καλή μου mareld το φτωχό μου εγκέφαλο, αυτός του κεφαλιού του θα κάνει.
Κι η αλήθεια είναι πως όσο κι αν προχωρήσει η γνώση μας, η μαγεία του αποτελέσματος θα παραμένει. Η τεράστια των συναισθημάτων γκάμα, η άπειρη υποκειμενικότητα, αυτό που οι αισθήσεις αντιλαμβάνονται και μεταποιούν κατά το δοκούν και το δύνασθαι..

Η μαγεία, επίσης, της μετατροπής του σε Τέχνη, η μαγεία της απόδοσής του σε Λόγο, α, τι να πρωτοθαυμάσεις από το παράξενο ζουζουνάκι που είναι ο άνθρωπος! Τι να πρωτοθαυμάσεις σ'αυτό το κατάφορτο ταξίδι στον κόσμο..

Και - πώς να μην πάρεις και τα κοπλιμέντα σου;- βέβαια, ένα ταξίδι που κι εσύ το ομορφαίνεις, τζιβαέρι μου!

Φιλιά ζεστά, που να κρατάνε στα βόρεια κλίματα!

faraona είπε...

Tι ωραιο αρθρο ...τι ενδιαφερουσες αποψεις ...τι ερευνες !
Ποσοι και ποσοι ανθρωποι δεν εχουν κοπιασει για τα αλυτα μυστηρια του εγκεφαλου του ανθρωπου.

Εξαιρετικες κι οι φωτογραφιες με τα κοκκινοκιτρινα του φθινοπωρου!
Φιλια πολλα

mareld είπε...

Γλυκό μου, Ζακυνθινάκι!

Η γνώση για το νου και τον εγκέφαλο, ορατή διαύγεια σε αυτό που υπάρχει, ανάσα βαθιά και ανακουφιστική, γλυκόπιοτο κρασί στη μέθη του αύριο!

Ευχαριστώ για το τραγούδι της βροχής 5 η ώρα το πρωί!

Μια υπόσχεση του ουρανού προς τη γη!
Μουσική απαλή, μαγική φωτίζει το βάθος της μαγικής μας ύπαρξης!
Χαϊδεύει τα όνειρά μου!
Με βυθίζει στην ομορφιά του κόσμου!
Μια γλυκιά νοσταλγία άρπαξε το φως των ματιών μου!

Γλυκά φιλιά!

mareld είπε...

Φαραώνα μου!

Ανοιχτή στη γλύκα της γνώσης και της ομορφιάς που φέρνεις μέσα σου από τα βάθη των αιώνων, απολαμβάνεις τη κάθε στιγμή με το δικό σου χρωματιστό, φωτεινό ορίζοντα!

Φιλιά ψυχή μου!

ΜΗΘΥΜΝΑΙΟS είπε...

Κι εγώ, «κόλλησα» στη Δροσοσταλίδα με τα καταπληκτικά τραγούδια και μου ξέφυγαν, κάπως, τούτα τα άλλα του μυαλού.
Αλλά τι να πω... έμεινα και με το άρθρο και με τις θαυμάσιες φωτογραφίες σου!
Όμως και με τούτα τα όμορφα λόγια σου:
«Μια υπόσχεση του ουρανού προς τη γη!
Μουσική απαλή, μαγική φωτίζει το βάθος της μαγικής μας ύπαρξης!
Χαϊδεύει τα όνειρά μου!
Με βυθίζει στην ομορφιά του κόσμου!
Μια γλυκιά νοσταλγία άρπαξε το φως των ματιών μου!»


Υακινθάκι λατρεμένο!!!
Φιλιά σου άφησαν κι ο Διονύσης και η Φαραώνα, ν' αφήσω κι εγώ για να 'χεις απόθεμα;
Φιλιά λοιπόν!!!

mareld είπε...

Στράτο μου!

Είσαι τόσο παιδί!
Τόσο αυθόρμητος!
Γέλασα.. "κόλλησα» στη Δροσοσταλίδα.. και μου ξέφυγαν, κάπως, τούτα τα άλλα του μυαλού".

Πάντως εγώ ζητάω τη συμβουλή σου..
να το πάω το αμάξι στο συνεργείο ή όχι; χαχαχα...

Χαίρομαι που σου άρεσε το άρθρο..έρχονται κι άλλα πολύ ενδιαφέροντα..αλλά εσύ μην αφήνεις τη δροσοσταλίδα..όπως η Ντάνα μας..

Φιλιά και καλή σου νύχτα!

Saime είπε...

Mareld μας!
Εκπληκτική επιλογή άρθρου! Φανταστική ανάρτηση! Ο Searle είναι από τους αγαπημένους μου φιλοσόφους!
Φιλιά και καληνύχτα!

mareld είπε...

Saime!
Μωρό μου!
Τι χαρά μου έδωσες που σε βρήκα εδώ ειδικά αυτη τη στιγμή..
Είμαι κουρασμένη και ούτε που αναπνέω..Ο Χάρης γράφει πανσουηδικές στα μαθηματικά και θέλει να κρατήσει το άριστα..

Το νιώθεις ότι πάντα είμαι δίπλα σου απλά στο αναφέρω..
Όλα θα πάνε εξαιρετικά καλά..να είσαι σίγουρη.
Ο Searle μου αρέσει και εμένα.

Φιλιά ψυχή μου και όνειρα γλυκά!

epikuros είπε...

Αγαπημένη μου Mareld. Πως τα καταφέρνεις πάντα και εκτός από το λογικό να ικανοποιείς και το θυμικό! Καταπληκτική επιλογή φωτογραφιών και θέματος . Πανεπιστήμιο η συντροφιά σου.
Χαιρετίσματα σου στέλνω με πολύ αγάπη αντί για ευχαριστώ.

ΙΠΠΟΛΥΤΗ είπε...

καλημέρα σε όλους σας!!!

Εικόνα,ήχος,λόγος ...η αρμονικότερη συμφωνία με την άριστη διευθύντρια ορχήστρας
αγαπημένη μας mareld...

Φιλιά στα όνειρά σας...

mareld είπε...

Γλυκέ μου Επίκουρε!

Στους Ολυμπιακούς του 2004 φιλοξένησα το καθηγητή μου από το διεθνές πανεπιστήμιο αντιστρές και νοητικής εξάσκησης.
Μου έχει δώσει αρκετές υποτροφίες και έτσι μπόρεσα να τελειώσω και σπουδές επάνω στο στρες.
Του έφτιαχνα ελληνικά φαγητά και μιλούσαμε πολύ στο τραπέζι.
Σε μια στιγμή μου λέει είσαι καλή, πολύ καλή.. φανταστική..όσο κανένας άλλος, στο να χαλαρώνεις τους ανθρώπους γιατί τους αγαπάς..αλλά σε παρακαλώ άστα όλα και άνοιξε μια ταβέρνα αντί ακαδημία αντιστρές..εκεί οι άνθρωποι θα μεταμορφώνουν όλες τους τις έγνοιες και τα φορτία τους σε τραγούδι και χαρά..από τον αέρα της ταβέρνας..έπεσε πολύ γέλιο..

Φιλιά πολλά!
Καλή σου μέρα!

mareld είπε...

Βρε μικρό και αγαπησιάρικο!

Αφού είσαι του θεάτρου μπορούσες να μη φτιάξεις και την ορχήστρα..

Στο μέλλον θα παρακολουθήσουμε πολλές ερμηνείες έργων
πρωτόγνωρης αρμονίας και χάρης και όλα αυτά γιατί μου είσαστε συνεπιβάτες
στο ταξίδι της γνώσης για ένα καλύτερο κόσμο.

Φιλιά ψυχή μου!

Roadartist είπε...

Εγώ και πάλι 'κόλλησα' στις εικόνες... :)
Πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μου αν της έβλεπα καθημερινά live ομως..
Εσύ στη Σουηδία τις βλέπεις? Εχετε τετοιες ομορφιές???

Καλησπερα σου φιλη μου :)

mareld είπε...

Ναι ψυχή μου!

Και αυτή τη στιγμή από το παράθυρό μου..αλλά ποτέ δεν έκλαψα γι αυτές.. όπως για το πεύκο μας, τον ευκάλυπτό μας, τη δάφνη μας..
Πηγαίνω βόλτα στο δάσος..έχουμε δρόμους να περπατάς ή να τρέχεις, 2 και 5 χλμ.
Είναι σαν τη παγωμένη ομορφιά!!!
Σου έχει τύχει να την συναντήσεις..;

Καλησπέρα καλό μου!

ΙΠΠΟΛΥΤΗ είπε...

Η ομορφιά λύνει την ψυχή
μα η παγωμένη ομορφιά
ή παγερά αδιάφορη την αφήνει
ή και να την παγώσει μπορεί...

Αλλά εγώ θέλω μόνο τα καλύτερα για σένα και για αντίδοτο,
υφάδι αρμονίας και χάρης
μαζί σου θα υφάνω
με τα χέρια τρεμάμενα,
πώς να σταθώ εγώ δίπλα σε τόσους
άξιους τεχνίτες...
μόνο σαν πρόκληση αν το δω,
ώστε για να γίνω
καλύτερη, σοφότερη, ομορφότερη...

mareld είπε...

Ρόδο του γιαλού!

Σκορπάς μέλι..
γαλάζιες πεταλούδες χορεύουν στο ρυθμό σου!

Φιλιά και καλή σου μέρα!

Ερατώ είπε...

Mareld
Για άλλη μια φορά είσαι "εκπαιδευτική" και ταυτόχρονα γλυκύτατη.
Καλή σου μέρα! Σε φιλώ!

mareld είπε...

Ερατώ μου!

Τι χαρά που σε βρήκα εδώ..θα πάω και σπίτι σου..
Μια βολτίτσα στο Nostalgia..
σε πεθύμησα..!!!

Φιλιά πολλά!

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ είπε...

καλημέρα και πάλι..

ζητείτε λύση ζητείτε λύση..έχω εγκέφαλο που θέλει πλύση..

Όσο για την ταβέρνα ..καθόλου άσχημη ιδέα..

mareld είπε...

Καλώς το, το παιδί από το νότο..
Καλώς το, το παιδί το πελαγήσιο!

«Το σπίτι δεν είναι τόσο μεγάλο», σκέφτηκε.
«Το μεγαλώνει το μισοσκόταδο,
Η ασυμμετρία, οι καθρέφτες,
Τα χρόνια, η άγνοιά μου, η μοναξιά».
Χόρχε Λουί Μπόρχες

Το μεγαλώνει η παρέα σας!
Το φωτίζουν τα λόγια σας!

Θα ανοίξουμε τη ταβέρνα..γελάω..

Φιλιά και καλημέρα!

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Εγώ στάθηκα με δέος στις εικόνες με τα πλούσια δώρα του Δημιουργού μας.
Χρώματα...χρώματα...χρώματα...

Καλό σου Σ/Κ!

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ είπε...

Μαρέλντ μου
... ξεκίνησα πιο πάνω, να σου γράψω... και τί να πώ; ότι έχω διαβεί το τούνελ του φόβου, κάπου δεκαπέντε χρόνια πριν, με μια μονοπληγία στο αριστερό μέρος του προσώπου... = ένας οξύς ΄πονος κάτω από το λοβό , στο δεξί αυτί... πού να ξέρω από τι και πως...
τσιμέντο το αριστερό πρόσωπο, το πρωϊ... γιατροί και ηλεκτροθεραπείες, κάπως βοήθησαν, για να επαναληφθεί μετά από δυο χρόνια!!!
Το μασάζ και τα σκαμπίλια που έχω δώσει στο αριστερό μέρος... δεν θα το πιστέψετε! Εν τω μεταξύ, αργότερα, να πονάει τρομερά το δεξί μέρος διότι "άνοιγαν καινούρια νεύρα-δίοδοι κυκλοφορίας του αίματος" (το τρίδυμο είχε -μου είπαν- διπλωθεί και σταμάτησε την ροή του αίματος, και, αν ΗΞΕΡΑ, με τον πρώτο πόνο, μέσα σ' ένα δίωρο, θα έπρεπε να πάω σε γιατρό να μου κάνει μια-κάποια ένεση, να το επαναφέρει... Ποιος ήξερε, και μάλιστα να συμβεί κατά το Σαββατο-Κύριακο...
Σημειωτέον, για οκτώ μήνες, υπήρξε μια "αργοπορία ενέργειας του μυαλού κατά το 1/6 -ον, μαζί με στιγμιαία απώλεια μνήμης όταν κάτω από πίεση(στρες)!)
Αν βλέπατε, τότε το πρόσωπό μου!!!
Η δεύτερη κόρη μου, έκανε μελέτη και με τον νευρολόγο, τις φωτογραφίες και τις σημειώσεις-ημερολόγιο, έγραψε το διδακτορικό της, με άριστα μάλιστα!!!)
Βλέπεις, αγαπημένη μου Μαρέλντ, και φίλες/οι της, η ζωή δεν είναι εύκολη!
Μου συνέστησαν, όμως, να το συζητώ, να μαθαίνει ο κόσμος, διότι λόγω του ότι η λειτουργία επανέρχεται, μα όχι σε όλους, δεν χρηματοδοτούν για επισταμένη έρευνα, και πολλοί, ανεξαρτήτως ηλικίας (τότε, είδα ένα 9-χρονο παιδάκι...) παθαίνουν το ίδιο και δεν ξέρουν να τρέξουν στο γιατρό νομίζοντας ότι θα περάσει μόνο του!
Δεν ήθελα να σας κουράσω, Φίλοι μου!
Να έχετε ένα καλό Σαββατο-Κύριακο και Χρόνια Πολλά.
Με την αγάπη μου,
Υιώτα
(http://astoriani.blogspot.com)

mareld είπε...

Γλαρένια μου!

Καλημέρα!
Η ομορφια μας συναρπάζει..

Θα σου αφήσω με αγάπη λόγια και σκέψεις του Σωκράτη που όπου και να βρέθηκα πάντα τον συναντούσα..

Γέννημα της εποχής του ο Σωκράτης φαίνεται ότι είχε αποδεχτεί κάποιες θέσεις και επιχείρησε να κηρύξει στην κοινωνία του κάποιες απόψεις:
Οι άνθρωποι έχουν λογική ικανότητα, νόηση και μπορούν με το λογικό τους να διακρίνουν σε κάθε περίσταση τι είναι ορθό και δίκαιο και να πράξουν ανάλογα. Να θυμίσουμε ότι για την αρχαία ελληνική κοινωνία (στις αποικίες και στο μητροπολιτικό χώρο) η πορεία από το Μύθο στο Λόγο είχε συντελεστεί με τη συμβολή όλων των Προσωκρατικών στοχαστών. Ο Αναξαγόρας (περί το 430 π.Χ.) είχε τιμήσει ιδιαίτερα τη δυνατότητα του νου, αναγορεύοντάς τον σε δύναμη κοσμοποιό, όταν έγραψε: «ομού πάντα χρήματα ην, νους δε επελθών πάντα ταύτα διεκόσμησεν» (όλα στη φύση ήταν σωρός, χάος, ήρθε ο νους κι έβαλε τάξη κι ομορφιά). Ο Ευριπίδης, τραγικός ποιητής και φιλοσοφικός νους , έφτασε να θεοποιήσει το νου του ανθρώπου. Ένας στίχος του, που σώθηκε ως απόσπασμα άγνωστου έργου του είναι ο ακόλουθος: «ο νους ημών εν εκάστω θεός»(= ο νους που έχει ο καθένας άνθρωπος μέσα του είναι η θεότητα).
Με τέτοια λοιπόν μεγαλειώδη νοητική / λογική ικανότητα μπορούσε ο άνθρωπος να διακρίνει τι είναι καλό και τι κακό, δίκιο και άδικο. Δεν μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να προτιμάει το άδικο, να κάνει το κακό, εκτός αν δεν έτυχε να το γνωρίζει. Ο ίδιος ο Σωκράτης ως άτομο φαίνεται ότι δεν είχε νικηθεί από τη γοητεία της αδικίας και μπορούσε να καυχιέται ότι: «ουδενί άλλω πείθομαι ή τω λόγω, ος αν μοι λογιζομένω βέλτιστος φαίνοιτο» (= δεν υπακούω σε τίποτε άλλο παρά στο λογικό μου , σε ό,τι μου φαίνεται λογικό, όταν στοχάζομαι, συλλογίζομαι).

Φιλιά και καλή σου μέρα!

mareld είπε...

Ηλιανθάκι μου!

Εκτός από τα γιασεμάκια και απ΄ το μικρούλι κυκλαμινάκι, - τα ίχνη της ομορφιάς του, βρίσκονται εδώ μπροστάμου- μου στέλνεις οδηγίες για περισσότερα και πιο ενδιαφέροντα ταξίδια του Νου και της Καρδιάς!
Ηλιανθάκι μου!
Έγινες και αντικείμενο μελέτης..
Τώρα όμως είσαι καλά..;

Όπως είναι γνωστό τα πρώτα βήματα θεραπευτικής αγωγής είχαν τη μορφή μαγείας ή προσδοκίας σε παρέμβαση κάποιας θεότητας1 . Για πρώτη φορά συναντάμε επιστημονικό λόγο για σύμπτωμα – διάγνωση – θεραπευτική αγωγή – πρόγνωση, εμπιστοσύνη του αρρώστου στο γιατρό, όταν διαβάζουμε τα ιπποκρατικά κείμενα περί της Ιερής Νόσου (επιληψίας) και Διαγνωστικόν. Ο συντάκτης του κειμένου αυτού έγραψε στην πρώτη κιόλας παράγραφο του δοκιμίου περί της ιερής νόσου: «φύσιν έχει και πρόφασιν» (κάποια ανωμαλία υπάρχει στη φυσιολογία του οργανισμού, αυτή προκαλεί το νόσημα, το οποίο εμφανίζεται με κάποια συμπτώματα, τα οποία μελετάμε, για να προχωρήσουμε σε κάποια αγωγή θεραπείας), «φύσιν έχει η νόσος και πρόφασιν».
Και ερευνώντας τη φύση της ιερής νόσου ο συγγραφέας φτάνει να γράψει στο κεφ. 6ο κατηγορηματικά: «αίτιος ο εγκέφαλος». Μπορώ να πω ότι ως έκφραση επιστημονικού λόγου ισχύει και για μας σήμερα αυτή η επιστημονική νοοτροπία, η αναζήτηση της αιτίας,
όπως διατυπώθηκε πριν από περίπου 2.400 χρόνια από τον Ιπποκράτη ή κάποιο συνεργάτη του.
Τελικά, την επιστημολογική ή γνωσιολογική αξία της έννοιας της αιτίας ανέλυσε και ανέδειξε ο Αριστοτέλης, ο οποίος διατύπωσε και την άποψη ότι τότε μόνο θεωρούμε ότι γνωρίζουμε κάτι, όταν γνωρίζουμε την αιτία του: «τότε γαρ οιόμεθα γιγνώσκειν τι, όταν τα αίτια γνωρίσωμεν τα πρώτα»

Φιλιά καρδιά μου!

ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ είπε...

...Μαρέλντ μου,
Όταν ήμουν μικρή, θυμάμαι τη μάνα μου όταν έπαιζε με μικρότερα παιδιά, τα κρατούσε στην αγκαλιά της, έπερνε ένα- ένα το χεράκι, τα ρωτούσε δήθεν κι απαντούσε η ίδια :
-Ποιος φταίει;το κεφάλι!
Να, να, να, κακό κεφάλι!!!
και με το τρυφερό τους χεράκι, χτυπούσε το ίδιο τους το κεφάλι!!! Φυσικά, τα παιδιά, γελούσαν και το επαναλάμβαναν...

Το κεφάλι, φταίει, γλυκιά μου, στην περίπτωση τη δική μου, ναί, ο εγκέφαλός μου,
μα είχε την Μεγάλη Αιτία..., "είχεν και φύσιν και πρόφασιν, τριπλήν μάλιστα!)

Τέλος πάντων, ευτυχώς που περνούν, και πιο πολύ ότι δεν έμεινα παραμορφωμένη!
(Κάπου, στις "Φωλιές του Ήλιου" νομίζω, είχα γράψει -διαμαρτυρόμενη- κι...ένα γράμμα-ποίημα στο Θεό!!! Κάπου κοντά θα ήταν και μ' άκουσε!!!)

'Ομως, είτε με "μεγάλη είτε με μικρότερη αιτία", συμβαίνει,
οι παλαιοί έλεγαν ..."ψύξη"!

Ευχαριστώ Μαρέλντ μου, για το ανωτέρω κείμενο, που φυσικά αντιπροσωπεύει τις απέραντες γνώσεις σου μα και την Φιλία σου σε μένα.
ΥΓ.:
Πάω και στις άλλες ιστοσελίδες σου, αποκλείεται να τις αφήσω, δεν θα κοιμηθώ!
Από μια "ανεμό-σπαρτη" πόλη που μου έκαψε με το αναπάντεχο πάγο της τους βασιλικούς και ξερίζωσε πολλές ντάλιες μου!!!
Πάντα μ' αγάπη, Υιώτα, Ν.Υ.-

mareld είπε...

Ηλιανθάκι μου!

Αρκεί που είσαι καλά!
Έτσι μας λέγανε αλλά και σήμερα λέμε..
Χτύπα το κεφάλι σου στο τοίχο.
Ας είχες μυαλό..
Βάλε μυαλό..
Απορώ τι έχεις μες στο κεφάλι σου..

Σκοτεινιάζει και θα σου αφιερώσω ένα ποίημα που ξέρω ότι θα σου αρέσει..

Είναι η ώρα..
που ακούγεται ανάμεσα στα κλαδιά,
το γλυκό κελάηδημα του αηδονιού.
Είναι η ώρα.. που τα λόγια
που ψιθυρίζουν οι εραστές,
μοιάζουν με γλυκές υποσχέσεις.
Και το αεράκι και το νερό που τρέχει τριγύρω,
γίνεται μουσική για τους μοναχικούς διαβάτες.
Δροσοσταλίδες βρέχουν τους ανθούς,
φάνηκαν στον ουρανό τ'αστέρια
και τα κύματα βάφτηκαν με βαθύ γαλάζιο
κι ο ουρανός βάφεται με σκούρο
γλυκό γκρί από γνήσιο σκοτάδι..
και ακολουθεί το τέλος της μέρας
και χάνεται το λυκόφως
κάτω απ'το φώς του φεγγαριού.
Lord George G. Byron
Trad. Lunapiena

Για Σένα και το Δημήτρη σου!
Να τον χαίρεσαι!
Χρόνια πολλά!

Roadartist είπε...

..ναι μου έχει τύχει..
Αλλά εγώ πάλι από το παράθυρο μου..καλύτερα μη σου πω τι βλέπω! χιχιχι ;)
Καλημέρα στο πιο όμορφο τζιβαέρι του διαδικτύου!!!! Καλή Κυριακή, φιλιά!

ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ είπε...

Mareld μου,
Τι έχω στο... κεφάλι μου;
...ένα μελίσσι που δεν σταματάει να ζητάει όλο και περισσότερη ανθοβολία απ' τον ασφόδελο λειμώνα του νου!
Είχα δώσει εξετάσεις στην Ποίηση του ΜπάΥρον, χρόνια πριν...
Όμως, στη "Λούναπιενα" χρωστάμε ένα μεγάλο "ευχαριστώ" για τις εκάστοτε μεταφράσεις της!

Ο Δημήτρης
απαντά,το ίδιο, και μ'ένα Αη-Δημητριάτικο χαμόγελο!
Από μια λίγο κρύα μα πανέμορφη μέρα, σου στέλνω τις αχτίδες της,
Υιώτα, Ν.Υ.

mareld είπε...

My Roadartist!

Είσαι γλυκιά και παιχνιδιάρα!
Από το παράθυρό μου βλέπω δέντρα που έχουν πλέον αφεθεί στο Χειμώνα, σπίτια ξύλινες μαιζονέτες και τρεις μικρές σουηδικές σημαιούλες στις εισόδους των σπιτιών.

Ακούω Tchaikovsky ''Autumn song''
και πίνω γουλιά-γουλιά το καφέ μου.

Να μου είσαι χαρούμενη!
Φιλιά και καλή σου βδομάδα!

mareld είπε...

Ηλιανθάκι μου!

"Είχα δώσει εξετάσεις στην Ποίηση του ΜπάΥρον, χρόνια πριν...
Όμως, στη "Λούναπιενα" χρωστάμε ένα μεγάλο "ευχαριστώ" για τις εκάστοτε μεταφράσεις της!"

Χάρηκα για τον Μπάυρον, θες και το ήξερα!
Η "Λούναπιενα" είναι της καρδιάς μου αν και δεν την γνωρίζω προσωπικά.

Φιλιά και στο Δημήτρη σου!
Να περνάτε όμορφα!