Κάθε ομορφιά είναι αιωνιότητα. Ό,τι βλέπω, ό,τι ακούω, ό,τι αγγίζω, χώμα, αέρας, φως, είναι μέρος της αιωνιότητας. Αιωνιότητα δεν είναι ό,τι αντέχει στο χρόνο - γιατί τότε θα’χαν τα πρωτεία οι πολυκατοικίες και οι ουρανοξύστες - αλλά ό,τι σφραγίζει μια στιγμή ανεπανάληπτα.Λιλή Ζωγράφου

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2009

Η προέλευση της ζωής είναι ένα από τα μεγάλα μυστήρια στον κόσμο...













Η προέλευση της ζωής και οι μεγάλες συγκρούσεις

Η προέλευση της ζωής είναι ένα από τα μεγάλα μυστήρια στον κόσμο. Για να καθορίσουν την προέλευση της ζωής, οι επιστήμονες ερευνούν το πρόβλημα με αρκετούς διαφορετικούς τρόπους. Μερικοί επιστήμονες μελετούν τη ζωή στον πλανήτη μας. Κάποιοι άλλοι επιστήμονες αναζητούν τη ζωή ή απολιθώματα σε άλλους πλανήτες ή φεγγάρια στο ηλιακό σύστημά μας. Και άλλοι επιστήμονες προσπαθούν να ανιχνεύσουν τη ζωή σε άλλα ηλιακά συστήματα, είτε με τη μέτρηση των φαινομένων της ζωής στις ατμόσφαιρες των απόμακρων πλανητών είτε με τη μέτρηση της τεχνητής ακτινοβολίας όπως είναι τα ραδιοσήματα, που μπορούν να παραχθούν από μια προηγμένη τεχνολογικά ζωή.

Για καιρό η καλύτερη προσέγγιση ήταν να εξεταστεί η ζωή στον πλανήτη μας. Εντούτοις, ακόμη και στην γειτονιά μας, είναι δύσκολο να καθοριστεί η προέλευση της ζωής επειδή άρχισε τουλάχιστον 3,5 δισ. χρόνια πριν. Ξέρουμε ότι η ζωή άρχισε τουλάχιστον 3,5 δισ. χρόνια πριν, επειδή αυτή είναι η ηλικία των παλαιότερων βράχων με απολιθωμένα στοιχεία της ζωής πάνω στη Γη. Αυτοί όμως οι βράχοι είναι σπάνιοι, επειδή οι επόμενες γεωλογικές διαδικασίες αναδιαμόρφωσαν τελείως την επιφάνεια του πλανήτη μας, καταστρέφοντας συχνά τους παλαιότερους βράχους και δημιουργώντας νέους. Εν τούτοις, οι βράχοι των 3.5 δισεκατομμυρίων ετών με τα απολιθώματα μπορούν να βρεθούν στην Αφρική και την Αυστραλία. Είναι συνήθως ένα μίγμα σταθεροποιημένης ηφαιστειακής λάβας και ιζηματωδών χαλαζιακών πετρωμάτων. Τα απολιθώματα εμφανίζονται στα ιζηματώδη αυτών των χαλαζιακών πετρωμάτων.

Τα χημικά ίχνη της ζωής έχουν ανιχνευθεί, επίσης, και σε ελαφρώς παλαιότερους βράχους. Στη Γροιλανδία, βρέθηκε μια σειρά αρχαίων μεταμορφωμένων ιζημάτων. Οι αναλύσεις δείχνουν ότι τα ιζήματα κατατέθηκαν περίπου πριν 3,8 δισ. χρόνια. Αποκάλυψαν επίσης υπογραφές ισοτόπων άνθρακα, που εμφανίζονται να παράγονται από οργανισμούς που έζησαν όταν κατατέθηκαν τα ιζήματα.





Σε όλες τις περιπτώσεις, η ζωή όπως καταλαβαίνουμε πρέπει να έχει νερό. Αυτός ο γενικός κανόνας είναι αληθινός πάνω στη Γη και είναι πιθανά αληθινός κι αλλού στο ηλιακό σύστημα. Αυτήν την περίοδο, επιδιώκεται να ανακαλυφθεί ζωή στον Άρη, όπου κάποτε μπορεί να έρεε νερό στην επιφάνεια του Άρη αλλά και στο φεγγάρι του Δία, την Ευρώπη, όπου είναι πολύ πιθανό να υπάρχει μια υπόγεια θάλασσα από νερό κάτω από την παγωμένη επιφάνειά της.

Εάν κάποιος αναλύσει τις γενετικές πληροφορίες σε ποικίλους σύγχρονους ζωντανούς οργανισμούς στη Γη, μπορεί να αρχίσει να ομαδοποιεί και να ξεχωρίζει τους οργανισμούς βασισμένους σε κοινές (ή ανόμοιες) ιδιότητές τους. Αυτός ο τύπος αναλύσεων είναι διαισθητικός σε κάποια επίπεδα. Παραδείγματος χάριν, οι περισσότεροι άνθρωποι αναγνωρίζουν ότι δύο είδη ελαφιών συσχετίζονται περισσότερο από τα ελάφια και τις σταχτιές αρκούδες. Συνεπώς, σε ένα δέντρο της ζωής, τα δύο είδη ελαφιών θα εμφανίζονταν πιο κοντά από ό,τι με τις σταχτιές αρκούδες. Αυτή η ίδια διαδικασία μπορεί να εφαρμοστεί σε όλους τους οργανισμούς και έχει οδηγήσει σε τρεις μεγάλες περιοχές της ζωής: Τα Βακτηρίδια, τα Archaea (τις πρώτες αρχαίες μορφές) και τα Eukarya (ευκαριωτικά). Οι άνθρωποι, καθώς επίσης και άλλα σύνθετα θηλαστικά, είναι μέρος της τρίτης ομάδας των ευκαριωτικών. Εάν κάποιος επισημάνει τις γενετικές πληροφορίες σε οργανισμούς και στις τρεις ομάδες, αυτό δείχνει έχουν έναν κοινό πρόγονο ή τουλάχιστον οι πρόγονοι μοιράζονται ένα κοινό σύνολο γνωρισμάτων. Σε κάθε περίπτωση, εμφανίζεται ότι η πιο αρχική μορφή ζωής στο δέντρο της ζωής ήταν θερμοφιλικός ή υπερθερμοφιλικός οργανισμός, που έζησαν μέσα σε συστήματα που αποτελούνται από θερμό νερό.

Τα συστήματα θερμού νερού καλούνται υδροθερμικά συστήματα. Αυτά μπορούν να βρεθούν σε περιοχές ηφαιστειακής δραστηριότητας, όπου καυτός λειωμένος βράχος κάτω από την επιφάνεια θερμαίνει τα υπόγεια νερά. Τα υδροθερμικά συστήματα παράγουν θερμές πηγές και γκέυζερ στην επιφάνεια. Καλά παραδείγματα τέτοιων πηγών είναι στο πάρκο Yellowstone στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Rotorua στη Νέα Ζηλανδία.




Ένα αντικείμενο διαμέτρου 100m συγκρούεται με τη Γη, κάθε 10.000 χρόνια.

Πρόσφατα, επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα ερεύνησαν υδροθερμικά συστήματα, που δημιουργήθηκαν από συγκρούσεις. Η ενέργεια που κατατίθεται από μια τέτοια σύγκρουση είναι τόσο μεγάλη που μπορεί εύκολα να θερμάνει το νερό και να το αναγκάσει να κυκλοφορήσει μέσω του γήινου φλοιού. Παραδείγματα τέτοιων συστημάτων από συγκρούσεις έχουν βρεθεί σε διάφορους κρατήρες, που φτιάχτηκαν από συγκρούσεις μετεωριτών ή και αστεροειδών, σε όλο τον κόσμο. Αν και κανένα από αυτά δεν είναι ενεργά σήμερα, πιθανά θα δημιούργησαν καυτές πηγές και γκέυζερ, όμοια με αυτά που παράγονται από τη μαγματική δραστηριότητα κάτω από την επιφάνεια της Γης.

Στις απαρχές της γήινης ιστορίας, η φαιστειακή δραστηριότητα και η δημιουργία κρατήρων λόγω συγκρούσεων ήταν πολύ κοινές διαδικασίες. Έτσι και οι δύο διαδικασίες μπορεί να έχουν παράσχει εκείνα τα περιβάλλοντα που απαιτούνται για να μετασχηματίσουν ανόμοιες χημικές ενώσεις σε ζωντανούς οργανισμούς και μπορεί να έχουν παράσχει κι έναν κατάλληλο βιότοπο για αυτή τη ζωή ώστε να εξελιχθεί.

Η πιο διάσημη σύγκρουση, που είχε επιπτώσεις στη Γη, είναι ίσως η σύγκρουση στη περιοχή του Μεξικού Chicxulub, η οποία έχει συνδεθεί με την εξαφάνιση των δεινοσαύρων πριν 65 εκατομμύρια χρόνια. Είναι, εντούτοις, μόνο μία από τις πολλές συγκρούσεις που έχουν επηρεάσει τον πλανήτη μας και όχι ακόμη και ένας από το μεγαλύτερο. Το φυσικό αρχείο αυτών των διαδικασιών είναι πολύ φτωχό στη Γη, επειδή ο πλανήτης μας έχει πολλές γεωλογικές διαδικασίες που καταστρέφουν ή καλύπτουν τα στοιχεία αυτών των γεγονότων, δηλαδή των συγκρούσεων. Οι διαδικασίες δημιουργίας των βουνών πιέζουν και μεταβάλλουν το σχήμα των κρατήρων λόγω σύγκρουσης, η δημιουργία πεδιάδων ομοίως απαλύνουν το σχήμα των κρατήρων, η διάβρωση τους κομματιάζει, και οι ροές και τα ιζήματα της λάβας θάβουν συχνά οποιοδήποτε υπόλοιπο από τους κρατήρες. Ενώ οι επιστήμονες συνεχίζουν να ανακαλύπτουν μια χούφτα κρατήρων λόγω σύγκρουσης κάθε έτος, ο αριθμός των γνωστών κρατήρων είναι αρκετά μικρός (αυτήν την περίοδο είναι περίπου 160).









Ήταν ο κατακλυσμικός βομβαρδισμός της Σελήνης συνδεδεμένος με τη προέλευση της ζωής;


Όμως το καλύτερο αρχείο για τους κρατήρες, από τις συγκρούσεις της Γης με αστεροειδείς ή μετεωρίτες, συντηρείται πολύ καλά στο γειτονικό φεγγάρι μας. Επειδή το νερό δεν ρέει πάνω από την επιφάνειά του, δεν εκρήγνυται πλέον λάβα από τα ηφαίστειά της, και δεν είχε ποτέ εκεί τεκτονική λιθοσφαιρικών πλακών, το αρχείο του βομβαρδισμού στο σύστημα Γη - Σελήνης συντηρείται πολύ καλύτερα εκεί. Πάνω από 300.000 κρατήρες στο μέγεθος του κρατήρα Barringer (διαμέτρου ~1km) της Βόρειας Αριζόνας και ακόμη μεγαλύτεροι υπάρχουν στο φεγγάρι. Έχουν δημιουργηθεί όταν αστεροειδείς και κομήτες σφυροκόπησαν την επιφάνειά του, συγχρόνως παρόμοια αντικείμενα σφυροκόπησαν και τη Γη. Εντούτοις, λόγω του μεγαλύτερου μεγέθους της, η Γη θα έχει υποστεί περίπου 10 φορές περισσότερα τέτοια γεγονότα, ή θα έχουν δημιουργηθεί πάνω από 3 εκατομμύρια κρατήρες, μεγαλύτεροι από 1 km!

Αυτοί οι κρατήρες, λόγω σύγκρουσης, έχουν παραχθεί στη Γη και το φεγγάρι στα 4,5 έως 4,6 δισ. έτη της ιστορίας τους. Μελέτες της ιστορίας της δημιουργίας τέτοιων κρατήρων στο σύστημα Γης-Σελήνης και των παρατηρήσεων των αστεροειδών και κομητών στο ηλιακό σύστημα, μας δείχνουν ότι τα γεγονότα συνεχίζουν να εμφανίζονται και στη Γη και στο φεγγάρι και ότι συνέβαιναν συχνότερα στα αρχικά χρόνια της Γης. Αλλά περισσότερα στοιχεία άρχισαν να προκύπτουν όταν οι αστροναύτες συνέλεξαν βράχους στη Σελήνη με το πρόγραμμα Απόλλων.

Τα δείγματα αυτά, που συλλέχθηκαν από τους αστροναύτες, αποκάλυψαν ένα εκπληκτικό χαρακτηριστικό γνώρισμα: ο φλοιός του φεγγαριού φαίνεται να ήταν αρκετά θερμός ~3.9 δισ. έτη πριν, μεταμορφώνοντας τους βράχους σε αυτόν. Επιστήμονες, το 1974, πρότειναν ότι αυτό το μεταμορφικό γεγονός μπορεί να είχε δημιουργηθεί από έναν μεγάλο αριθμό αστεροειδών ή/και από συγκρούσεις κομητών σε έναν πολύ μικρό χρονικό διάστημα, μικρότερο από 200 εκατομμύρια έτη. Είναι το διάστημα , που κλήθηκε σεληνιακός κατακλυσμός.

Εάν εμφανίστηκε πραγματικά ένας σεληνιακός κατακλυσμός, τότε θα πρέπει να υπάρχουν επίσης πολλοί λιωμένοι βράχοι λόγω συγκρούσεων σε εκείνη την ίδια εποχή. Και, πράγματι, οι πρόσθετες αναλύσεις των λειωμένων μετάλλων, που συλλέχθηκαν από τους αστροναύτες του Απόλλωνα, αποκάλυψαν μια σειρά εποχών των συγκρούσεων, αλλά, πολύ σημαντικό, καμία εποχή δεν ήταν παλαιότερη από 3.85 δισ. έτη. Αυτό φαίνεται επίσης να υπονοεί έναν σεληνιακό κατακλυσμό στην εποχή περίπου των 3.9 δισ. ετών, ο οποίος κατακλυσμός κατέστρεψε εντελώς ή μεταμόρφωσε τα λειωμένα μέταλλα λόγω σύγκρουσης, που παρήχθησαν από τέτοια παλαιότερα γεγονότα.

Οι παρατηρήσεις των κρατήρων στο φεγγάρι δείχνουν ότι πάνω από 1.700 κρατήρες με διαμέτρους πάνω από 20 km παρήχθησαν κατά τη διάρκεια αυτού του κατακλυσμού. Αυτό υπονοεί ότι δημιουργήθηκαν επίσης και στη Γη πάνω από 17.000 κρατήρες με διαμέτρους πάνω από 20 km, κατά τη διάρκεια της ίδιας χρονικής περιόδου, η οποία διάρκεσε από 20 έως 200 εκατομμύρια έτη. Κάθε ένα από αυτά τα γεγονότα, από συγκρούσεις, είναι αρκετά μεγάλο για να έχει παραγάγει επιδράσεις με αποτελέσματα σε όλη τη Γη. Μάλιστα μερικές τέτοιες συγκρούσεις θα είχαν παραγάγει κρατήρες με διαμέτρους που υπερέβησαν τα 1.000 km.

Δηλαδή οι κρατήρες λόγω συγκρούσεων, που ήταν στο μέγεθος των ηπείρων, μπορούσαν να δημιουργηθούν στη Γη.

Οι επιστήμονες αναρωτιούνται τώρα εάν αυτός ο κατακλυσμικός βομβαρδισμός μπορεί να είχε επιπτώσεις στη ζωή πάνω στη Γη ή να είχε εμπλακεί στην προέλευση της ζωής. Τα πιο αρχικά ισοτοπικά στοιχεία της ζωής που έχουμε μέχρι τώρα είναι από βράχους ~3.8 δισεκατομμυρίων ετών, αμέσως μετά από τον κατακλυσμό.

Από σελίδα του Πανεπιστημίου της Αριζόνα

www.physics4u.gr





“Το φθινόπωρο είναι μια δεύτερη άνοιξη, όταν κάθε φύλλο είναι ένα λουλούδι”Αλμπέρ Καμύ













8 σχόλια:

mareld είπε...

“Μην περπατάς μπροστά μου, μπορεί να μην σε ακολουθήσω.. Μην περπατάς πίσω μου μπορεί να μην σε οδηγήσω.. Απλώς περπάτα δίπλα μου και γίνε φίλος μου“Καμύ

Ι.Dinos είπε...

Ενα ακόμη αριστούργημα...
μετά απο μια μεγάλη και αισθητή απουσία..

Γλυκειά μου κυρία..
Τα σέβη μου και τον θαυμασμό μου..

Καλησπέρα ή καληνύχτα απο την Πατρίδα..

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Βρε κοσμογυρισμένο μας,

Καλώς σε βρίσκω! Και το λέω ουσιαστικότατα, καθόλου τυπικά, καθώς και πριν τις καλοκαιρινές διακοπές είχαμε λιγουλάκι χαθεί.
Ελπίζω να είσαι καλά και το καλοκαίρι να βοήθησε στην όποια ανασύνταξη..
Μετά από ένα δίμηνο γεμάτο, επανερχόμαστε κι εμείς από αύριο στον πάγκο μας.
Πολλά φιλιά.

LIA είπε...

Μεγάλο το μυστήριο της ζωής.Πανέμορφες οι μπαλίτσες, τα σχήματα και τα χρώματα, αλλά εγώ ζαλίστηκα κιόλας!!!δε μπορώ να ζαλίσω άλλο το κεφάλι μου. Από όπου κι αν προέρχεται η ζωή, είναι όμορφη, πολύ όμορφη! Όμορφη η θάλασσα, όμορφο το φεγγάρι, όμορφα τα άστρα, όλα όλα όμορφα. Κι εγώ χαίρομαι αυτή την όμορφιά, χαίρομαι ν' αγαπώ και να μ' αγαπάνε.
Αναζητώ τη χαρά παντού.
Κυνηγώ την ομορφιά μέσα στη φωλιά της.
Δεν απλοποιώ ποτέ ότι είναι περίπλοκο και δεν περιπλέκω ότι είναι απλό.
Και ποτέ μα ποτέ δεν ξεχνώ, η ζωή είναι όμορφη και γλυκιά, αλλά λίγη.
Είμαι ευτυχισμένη, που η ζωή σε έφερε στο δρόμο μου και μ' αγαπάς.
Και δυο μαντινάδες.

Ζωή, είσαι παράξενη
μα έχεις ομορφάδα
κι ας έχεις πίκρες, βάσανα
έχεις και νοστιμάδα.

Ζωή, είναι μυστήριο,
από που είσαι ερχομένη,
κανείς δεν ξέρει να το πει
μα, να είσαι ευλογημένη!

Ως είναι η κάθε μας ματιά
σπίθα κι ακτινοβόλι
έτσι και συντομότερη
είναι η ζωή μας όλη.

Καλό μήνα, καλό φθινόπωρο, Μαρελντούλα μου!

mareld είπε...

Καλώς το θαυμαστή του ωραίου
τον φίλο Ιωάννη!

Ναι..η απουσία είναι αιτία περιορισμένου χρόνου και πολλών ασχολιών..έτσι δεν εμφανίζομαι πλέον συχνά..

Ελπίζω να πέρασες εξαιρετικά στο όμορφο χωριό σου και να είναι η καθημερινότητα όχι μόνο υποφερτή αλλά με ευχάριστη ροή..

Καλό Φθινόπωρο!

Φιλάκια!



Η Γη μας έχει περιφέρεια 40.000 χιλιομέτρων. Ας το κρατήσουμε σαν μέτρο σύγκρισης. Το κοντινότερό μας άλλο ουράνιο σώμα, η Σελήνη, απέχει από εμάς 10 φορές όσο η περίμετρος της Γης, και τα διαστημόπλοια Απόλλων χρειάζονταν 3 μέρες για να καλύψουν αυτή την απόσταση. Παραπέρα, και η Γη και η Σελήνη μαζί περιστρεφόμαστε γύρω από τον Ήλιο, το κέντρο του Ηλιακού μας συστήματος. Απέχουμε από αυτόν 150 εκατομμύρια χιλιομέτρα (αυτή η απόσταση είναι γνωστή ως μία αστρονομική μονάδα (a.u.) και χρησιμοποιείται για μετρήσεις αποστάσεων εντός του ηλιακού μας συστήματος), ή 4000 περιμέτρους της Γης, και αυτό είναι καλό, γιατί πιό κοντά θα καιγόμασταν, ενώ πιό μακρυά θα παγώναμε. Οι άλλοι πλανήτες δεν είναι τόσο τυχεροί, οπότε για να βρούμε εξωγήινη ζωή της προκοπής, του είδους που μπορεί να φτιάξει διαστημόπλοια και πολιτισμό, πρέπει να κοιτάξουμε σε άλλα ηλιακά συστήματα. Και υπάρχουν άφθονα.Σταύρος Δημητρακούδης

Σκέφτομαι ότι η Γη μας αρκεί.. μας δίνει ότι χρειαζόμαστε για μια ζωή αξιοπρεπή και όχι μόνο..

Ας ήταν ο καταμερισμός δίκαιος...

mareld είπε...

Και εγώ σε απεθύμησα Ζακυνθινάκι μου!

Ήμουν δυο μήνες Γρανάδα..ήταν υπέροχα αλλά το επόμενο καλοκαίρι ελπίζω στη πατρίδα.

Εδώ τώρα πολύ δουλειά και αρκετό διάβασμα απλά γιατί μου αρέσει..

Σου εύχομαι μια όμορφη σχολική χρονιά και ένα γλυκό φθινόπωρο!

Πολλά φιλάκια!


Αν κοιτάξετε τον νυχτερινό ουρανό σε μία καθαρή νύχτα, μπορείτε να δείτε χιλιάδες άστρα. Όλα αυτά είναι αστέρες σαν τον Ήλιο με τους δικούς τους πλανήτες, σε διάφορες αποστάσεις από εμάς. Το κοντινότερο από αυτά απέχει 4,3 έτη φωτός - δηλαδή 41 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα ή, στη κλίμακα που χρησιμοποιήσαμε πριν, ένα δισεκατομύριο φορές η περίμετρος της Γης. Ένα διαστημόπλοιο Απόλλων, σαν αυτά που πήγαν στη Σελήνη, θα χρειαζόταν 276 χιλιάδες χρόνια για να φτάσει μέχρι εκεί. Αυτό είναι πάνω από δέκα φορές η ηλικία του ανθρώπινου πολιτισμού! Βέβαια μπορούμε να φτιάξουμε γρηγορότερα διαστημόπλοια, αλλά φυσικοί περιορισμοί δεν τα επιτρέπουν να τρέχουν γρηγορότερα από τη ταχύτητα του φωτός - κάνοντάς τα να χρειαστούν πάνω από τέσσερα χρόνια για να φτάσουν στον πλησιέστερο μόλις αστέρα. Αλλά από εκεί και πέρα, για έναν πολιτισμό με υπομονή, τι κόσμος ανοίγεται μπροστά του!Σταύρος Δημητρακούδης


Ας σώσουμε τουλάχιστον ότι απομένει από τη Γη μας..

Οι ηγέτες της ΕΕ έχουν δεσμευτεί να αναστείλουν την απώλεια βιοποικιλότητας στην ΕΕ έως το 2010, και μαζί με άλλους ηγέτες του κόσμου έχουν υποσχεθεί να μειώσουν σημαντικά τον παγκόσμιο ρυθμό απώλειας βιοποικιλότητας έως το 2010. Οι στόχοι αυτοί, ωστόσο, δεν πρόκειται να επιτευχθούν χωρίς να γίνει αρκετά μεγαλύτερη προσπάθεια. Μια νέα Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής χαράσσει πορεία.
Εν όψει των αυξανόμενων ενδείξεων ότι, αργά αλλά σταθερά, οι ανθρώπινες δραστηριότητες καταστρέφουν το φυσικό μας κόσμο, οι ηγέτες της ΕΕ αποφάσισαν το 2001 να αναστείλουν την τάση αυτή. Εξάλλου, κάτι τέτοιο θα γίνει προς όφελός μας. Η βιοποικιλότητα – ολόκληρο το φάσμα των ζωντανών οργανισμών, ειδών και οικοσυστημάτων που απαρτίζουν τη ζωή στον πλανήτη μας – υποστηρίζει τη διατροφή, την υγεία, το βιοτικό μας επίπεδο: με λίγα λόγια, την επιβίωση της ανθρωπότητας.

Η βιοποικιλότητα παίζει σημαντικό ρόλο στην απόλαυση και την έμπνευση που αντλούμε από το φυσικό κόσμο. Έχει επίσης ζωτική σημασία για την παροχή υπηρεσιών οικοσυστημάτων (τρόφιμα, καύσιμα, ίνες, φάρμακα…) και τη ρύθμιση του αέρα, των υδάτων και του κλίματός μας.

mareld είπε...

Κρητικάκι μου σε αγαπάω και το ξέρεις..
βέβαια καλά είναι να τρώγω και κανένα κουλουράκι απ΄αυτά που φτιάχνεις με τα χεράκια σου..

Το απεριόριστο αν μπορούσε ο άνθρωπος να το δέσει με το φωτεινό χαμόγελο μικρού παιδιού θα ήταν η ζωή "ευλογημένη".. όχι εγώ γιατί δεν είμαι..

"Ως είναι η κάθε μας ματιά
σπίθα κι ακτινοβόλι" μια καυτή ματιά εμπεριέχει λίγο από την αιωνιότητα...

Καλή φθινοπωρινή σοδειά!

Φιλιά γλυκά!


Εμείς, ο ήλιος, και όλα τα άλλα άστρα που βλέπετε στον ουρανό, βρισκόμαστε σε μία σπείρα ενός μεγάλου Γαλαξία, που αποτελείται από πολλά άστρα, που κρατιούνται κοντά λόγω της κοινής βαρυτικής του έλξης. Πόσα; 200 με 400 δισεκατομμύρια! Πόσο κοντά; Έτη φωτός το ένα από το άλλο! Για να γυρίσει κάποιος όλα αυτά τα αστέρια, να δει όλους τους πλανήτες τους και όλες τις θαυμαστές ιδιοτροπίες τους, θα χρειαζόταν τρισεκατομμύρια χρόνια - χρόνο πολλαπλάσιο από την ηλικία ολόκληρου του σύμπαντος! Αν, τώρα, κάποιος δεν μένει ικανοποιημένος από αυτό και κοιτάξει πέρα από τα όρια αυτού του ασύλληπτα, για τα ανθρώπινα όρια, μεγάλου γαλαξία, θα δει άλλους γαλαξίες να φαίνονται αχνά στο διάστημα. Με ένα μικρό τηλεσκόπιο, ή ακόμα και με το μάτι σε έναν άψογα καθαρό ουρανό, μπορειτε να δείτε τον γαλαξία της Ανδρομέδας. Περιέχει ένα τρισεκατομμύριο αστέρες, ένα τρισεκατομμύριο κόσμους με τους δικούς τους πολλαπλούς πλανήτες και δορυφόρους και πολιτισμούς με δισεκατομμύρια μέλη - και απέχει 2 εκατομμύρια έτη φωτός από εμάς. Είναι κοντά, σε σχέση με άλλους γαλαξίες.

Σύμφωνα με παρατηρήσεις και εκτιμήσεις, υπάρχουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια γαλαξίες διάσπαρτοι στο Σύμπαν, σε αποστάσεις που ξεπερνούν τα δέκα δισεκατομμύρια έτη φωτός από τον δικό μας.
Οπότε ναι, μπορείτε να ακούτε για εξωγήινους που μας επισκέφτονται από ‘έναν άλλον γαλαξία'. Αλλά σκεφτείτε το. Υπάρχουν απειράριθμοι αστέρες στο γαλαξία μας, που είναι ταυτόχρονα τόσο απερίγραπτα μακριά ο ένας από τον άλλον, πρέπει να πάμε παραπέρα για εντυπωσιασμό; Ας κρατάμε κάποιο μέτρο!Σταύρος Δημητρακούδης


Το μόνο που επιθυμώ είναι να πιώ μια τσικουδιά κοιτάζοντας τη θάλασσα με τη παρέα σας..

mareld είπε...

Ένα από τα βασικά πρωτεϊνικά αμινοξέα, η γλυκίνη, εντοπίστηκε για πρώτη φορά σε κομήτη, ενισχύοντας τη θεωρία ότι οι πρώτες ύλες της ζωής ήρθαν στη Γη από το διάστημα.

Μικροσκοπικά ίχνη γλυκίνης βρέθηκαν σε δείγμα από μόρια που ελήφθησαν τον Ιανουάριο του 2004 από την ουρά του κομήτη Wild 2 από το διαστημόπλοιο της NASA Stardust που βρίσκεται βαθιά στο ηλιακό σύστημα, περίπου 390 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη.

Δύο χρόνια αργότερα τα μόρια αυτά έφτασαν στη Γη σε μεταλλικό δοχείο το οποίο αποκολλήθηκε από το διαστημόπλοιο και προσγειώθηκε με αλεξίπτωτο στην έρημο της Γιούτα.

Οι κομήτες, όπως ο Wild 2, πιστεύεται ότι περιλαμβάνουν καλά διατηρημένο υλικό που χρονολογείται από την απαρχή του ηλιακού μας συστήματος, πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, και ως εκ τούτου μπορούν να μας δώσουν στοιχεία για τον σχηματισμό του ηλίου και των πλανητών.

Ο εντοπισμός της γλυκίνης, που είναι το πιο συνηθισμένο από τα 20 πρωτεϊνικά αμινοξέα στη Γη, ανακοινώθηκε πέρυσι, αλλά χρειάστηκε χρόνος για να επιβεβαιώσουν οι επιστήμονες ότι αυτή προερχόταν από το εξωτερικό διάστημα.

"Έχουμε ξαναδεί αμινοξέα σε μετεωρίτες, όμως αυτή είναι η πρώτη φορά που εντοπίστηκε (αμινοξύ) σε κομήτη", δήλωσε η αστροβιολόγος της NASA Τζέιμι Ελσίλα, η οποία παρουσίασε τα πορίσματα της έρευνας αυτής σε σύνοδο της Αμερικανικής Χημικής Ένωσης στην Ουάσινγκτον αυτήν την εβδομάδα.

Τα συμπεράσματα των επιστημόνων θα δημοσιευτούν επίσης στην επιθεώρηση Meteoritics and Planetary Science.

Τα τελευταία αυτά πορίσματα ενισχύουν την άποψη ότι η Γη, όπως και άλλοι πλανήτες, μπορεί να εφοδιάστηκε από το διάστημα με τις πρώτες ύλες της ζωής που υπήρχαν αλλού στο σύμπαν.

"Ο εντοπισμός γλυκίνης σε κομήτη ενισχύει την ιδέα ότι οι πρώτες ύλες της ζωής είναι διαδεδομένες στο διάστημα και ισχυροποιεί το επιχείρημα ότι η ζωή στο σύμπαν μπορεί να είναι κάτι συνηθισμένο κι όχι κάτι σπάνιο", δήλωσε παράλληλα ο Καρλ Πίλτσερ, διευθυντής του Ινστιτούτου Αστροβιολογίας της NASA στην Καλιφόρνια.